Blog: Jest moc

W życiu człowieka, który narodził się na nowo przewijają się dwie "siły": łaska i wiara. To siły, które się uzupełniają i wychodzą sobie na przeciw. Łaska jest ukierunkowana na człowieka i jest związana ściśle z Bogiem. Wiara z kolei jest ukierunkowana na Boga i jest ściśle związana z człowiekiem.

Są trzy rodzaje władzy: ustawodawcza, wykonawcza i sądownicza. To rozróżnienie ma zastosowanie także w rzeczywistości duchowej. Wszechmogący Bóg nie skupił całej władzy w swoich rękach, ale podzielił się nią z człowiekiem. Bo wszechmoc Boga nie polega na tym, że On robi wszystko za człowieka.

W swoim życiu z Bogiem bardzo długo miałam mentalność sieroty. W duchu było wszystko w porządku - narodziłam się przecież na nowo i otrzymałam Ducha Synostwa. Co z tego jednak, jeśli doświadczenie bliskiej relacji z Ojcem było mi obce? 

Zmiana przekonań nie polega na „przełączeniu się” w jednej chwili — to proces aktualizowania swojego sposobu myślenia, trochę jak aktualizacja oprogramowania. Da się to zrobić – wymaga to świadomego, cierpliwego działania we współpracy z Duchem Świętym, który będzie ci objawiać prawdę na każdym z 5 opisanych przeze mnie kroków. 

Bywa, że ludzie traktują Boga, jak ostatnią deskę ratunku. Jeśli wołają do Niego, to tylko w sytuacjach, gdy nie pozostaje nic, jak tylko nadać sygnał SOS. Postrzegają Go jako kogoś odległego, kto ich prawdopodobnie stworzył i może (ewentualnie) zainterweniować w dramatycznych chwilach. Oczywiście taki bóg nie odpowiada, bo nie ma nic wspólnego z Bogiem tym prawdziwym - poznanym z bliska.

Jak wyglądałoby Twoje życie, gdyby wypełniała cię pewność tego, że Bóg jest dobry i tylko dobry i że w ogóle nie ma dobra poza Nim? Czy masz do Niego takie zaufanie? Jeśli nie, to zobacz najpierw, co się pod tym kryje. Podważ to kłamstwo i rusz w dobrą stronę, by wreszcie przestać się szamotać po swojemu i odpocząć w łasce.

"To nie ja" - na pewno to kiedyś słyszałeś. W dzieciństwie takie tłumaczenie się to była norma. Kto chciałby się przyznawać do błędu? Kto chciałby brać odpowiedzialność? Pierwsi ludzie przetarli doskonale szlak wyparcia i zrzucania winy na innych. Dojrzałość jednak wymaga czego innego...

Biegłam ulicą i patrzyłam na asfalt przed sobą. Nagle mój wzrok przyciągnął niecodzienny widok. Na zarośniętym wysokimi trawami poboczu dostrzegłam pomarańczową lilię. "Niepospolita pośród tego, co pospolite" - usłyszałam w sercu. 

Jest taka historia o dwóch braciach, w której pierworodny Ezaw sprzedaje swoje błogosławieństwo za miskę soczewicy swojemu bratu Jakubowi. Robi to, a potem żałuje i liczy na to, że to wystarczy, aby ojciec go jednak pobłogosławił. Jednak jego skrucha nie jest w stanie odwrócić biegu rzeczy. Tak jest i dzisiaj, mimo że żyjemy w epoce łaski.

Największym problemem na drodze do osiągnięcia celu jest błędne określenie tego, co jest celem i ciągłe sprawdzanie, jak dużo ci jeszcze brakuje do jego osiągnięcia. Zobacz, jak sprawić, żeby po drodze do celu czuć szczęście zamiast frustracji i przestać pytać, czy daleko jeszcze.

Wiarę czyli zaufanie możesz ulokować w coś prawdziwego lub w coś, co nie jest prawdą. To od przedmiotu twojej wiary zależy, czy odniesiesz sukces, czy poniesiesz stratę. Gdy obdarzasz kogoś lub coś swoim zaufaniem, swoje przekonanie o tym, czy zaufać budujesz na doniesieniach "świadków". Zbierasz jakieś argumenty, analizujesz lub reagujesz emocjonalnie, a na koniec podejmujesz decyzję...

Lęk jest twoim wrogiem, bo ogranicza twoją wolną wolę. Gdy mu ulegasz, podejmujesz decyzje nie na podstawie prawdy, ale pod wpływem tego, czego się boisz. Stajesz się zakładnikiem lęku, a nie tak ma być. Jesteś stworzony, by chodzić w pewności i sięgać po swoje marzenia i pragnienia. Droga do ich realizacji prowadzi przez decyzję, by przestać słuchać kłamstw.