Zbuduj swoją tożsamość 

Człowiek jest trójjedyną konstrukcją. Składa się z ducha (grec. pneuma), duszy (grec. psyche) oraz ciała (grec. sarks). Można powiedzieć, że człowiek to przede wszystkim duch, który ma duszę i działa w ciele. Każda z tych nierozłącznych części jest odpowiedzialna za inne funkcje.

Ciało to zewnęrzna, widoczna forma, która umożliwia człowiekowi funkcjonowanie w fizycznej czaso-przestrzeni. Dzięki ciału człowiek komunikuje się z fizycznym czyli materialnym światem. Robi to poprzez 5 zmysłów: wzrok, słuch, dotyk, smak i węch.

Psychika czyli dusza to "część", której funkcją są myśli, emocje oraz decyzje. Dusza jest w stałej współpracy z ciałem, za pośrednictwem którego odbiera sygnały z materialnej rzeczywistości.

Duch - głębia człowieka to jego centralna jednostka. W tym elemencie znajduje się:

• sumienie odpowiedzialne za rozróżnienie między dobrem a złem,
• intuicja czyli miejsce, gdzie powstaje wewnętrzne przekonanie,
• przestrzeń relacji z Bogiem - ta przestrzeń jest pusta dopóki człowiek nie zdecyduje się poddać swojego życia Bogu i nie narodzi się na nowo z Jego Ducha.

Duch człowieka potrzebuje być połączony z Bogiem.
Duch człowieka pochodzi od Boga, czyli Ojca duchów. Jednak schodząc tu na ziemię i wchodząc w ciało, każdy człowiek doświadcza rozerwania więzi z Bogiem ze względu na to, że na ziemi panuje grzech czyli błąd. Dlatego do czasu pojednania się z Bogiem człowiek funkcjonuje na ziemi z częściowo obumarłym duchem. Ten stan oddziałuje również na stan jego sumienia a także intuicji.

Co dzieje się, gdy człowiek wraca do relacji z Bogiem
Gdy człowiek rodzi się na nowo z Bożego Ducha przez to, że przyjmuje Jezusa Chrystusa za swojego pana i zbawiciela, funkcje jego ducha stają się pełne. Pojawia się stałe połączenie (pojednanie) z Duchem Świętym, dzięki czemu również sumienie i intuicja stają się w pełni sprawne. Można powiedzieć, że gdy człowiek jedna się z Bogiem, to odzyskuje swoją pełną moc, potencjał i zdolność do jego wyrażenia tu na ziemi.

Człowiek rodzi się na ziemi jako byt niezależny od Boga. Dzieje się tak ze względu na grzech czyli błąd pierwszych ludzi. W związku z tym grzechem każdy człowiek w swojej głębi czyli duchu jest na początku oddzielony od Stwórcy. Konsekwencją tego oddzielenia jest to, że człowiek doświadcza na ziemi strat i śmierci (a jeśli nie zdąży pojednać się z Bogiem za swojego życia na ziemi, to trafia do piekła, czyli miejsca wiecznego oddzielenia od Boga). Natura człowieka jest skażona śmiercią, gdy tymczasem Bóg jest życiem. Śmierć nie ma nic wspólnego z życiem, dlatego żaden człowiek sam z siebie nie byłby w stanie mieć kontaktu z Bogiem.  

Aby ten kontakt stał się możliwy, potrzebny jest pośrednik. Tym pośrednikiem stał się sam Bóg, który przyszedł na ziemię ponad 2 tys. lat temu jako człowiek Jezus Chrystus. Jako człowiek wziął na siebie grzech ludzkości (polegający na byciu niezależnym od Boga) i dał się osądzić za ten grzech.

Boże Słowo mówi, że zapłatą za grzech jest śmierć. To oznacza, że konsekwencją życia w niezależności od Boga jest wejście pod panowanie śmierci. Pierwsi ludzie wybierając niezależność od Boga poddali siebie i nas pod panowanie śmierci.

Misją Jezusa było wykupić ludzi spod tego panowania. Dlatego wziął na siebie grzech ludzkości i poddał się karze śmierci. A ponieważ sam był bez grzechu, śmierć nie mogła go utrzymać. Gdy Jezus powstał z martwych, pokonał śmierć, czyli jako człowiek złamał panowanie śmierci nad ludzkością. Stał się tym samym drzwiami dla każdego człowieka do tego, żeby przejść spod panowania śmierci pod panowanie Boga, czyli Życia. 

Dziś kontakt i przede wszystkim pojednanie z Bogiem są możliwe właśnie dzięki Jezusowi - Jego zastępczej śmierci i zmartwychwstaniu. Wystarczy, że człowiek chce przestać być niezależny od Boga. Jeśli chce doświadczyć pojednania z Nim na stałe, to dziś wystarczy po prostu uznać Jezusa Chrystusa za swojego Pana i Zbawiciela. Wtedy Duch Święty wzbudza ducha ludzkiego z martwych i łączy się z nim na zawsze. Biblia nazywa to nowym narodzeniem z Bożego Ducha. Od tego momentu taki człowiek ma stały kontakt z Bogiem w swoim odrodzonym duchu.

Bóg komunikuje się z Tobą każdego dnia. Czy wiesz, że On mówi językiem Twoich znaków, symboli, doświadczenia? Łatwo to przeoczyć - szczególnie w czasie, gdy tak wiele rzeczy nas rozprasza.

Jak brzmi głos Boga
Jego głos jest subtelny. Dociera do Ciebie wewnątrz. "Brzmi" jak intuicja czyli głębokie przeświadczenie, taka wewnętrzna "eureka!" Jest jak natchnienie, nagłe olśnienie czy spokojne przekonanie o tym, że coś jest prawdą. To wewnętrzne przekonanie to podstawowy głos Boga do Ciebie.

To Ty decydujesz, czy słuchać
Ten głos Jest i zawsze mówi. A Twoją odpowiedzialnością jest zacząć go rozpoznawać i za nim podążać. To nie znaczy, że musisz to robić. Masz taką możliwość. Możliwość, by go słuchać i nie błądzić, gdy np. stajesz przed codziennymi wyborami.

Bóg mówi też na inne sposoby: przez sny, wizje otwarte i zamknięte, przez objawienie na podstawie spisanego Słowa (Biblii), przez ludzi, sytuacje, zjawiska przyrody a także przez wizytacje anielskie (rzadko i w wyjątkowych przypadkach, gdy np. człowiek jest zamknięty na inne rodzaje komunikacji lub stoi przed jakimś bardzo poważnym wyzwaniem). 

Co jest Twoją odpowiedzialnością
Bóg błogosławi Cię, mówiąc do Ciebie, a odpowiedzialnością człowieka, który jest narodzony z Bożego Ducha, jest nauczyć się rozpoznawania Jego głosu. Również w taki sposób, żeby weryfikować to, co się odbiera z Jego Słowem. Dlatego mamy znać prawdy i obietnice Boże, które objawiają nam m.in. naturę Boga. Dzięki temu np. rozpoznasz, że Bóg nie przekazuje lękowych informacji, ale zawsze zachęca do odwagi.